რამდენია საშემოსავლო გადასახადი?

საშემოსავლო გადასახადი ფიზიკური პირის გადასახადია, რაც იმას ნიშნავს, რომ აღნიშნული გადასახადის სუბიექტს (გადამხდელს) წარმოადგენს მხოლოდ ფიზიკური პირი.

„საქართველოს საგადასახადო კოდექსი“ (შემდეგში: კოდექსი) საშემოსავლო გადასახადის გადახდის ვალდებულებას აკისრებს როგორც საქართველოს რეზიდენტ ფიზიკურ პირებს, ისე არარეზიდენტ ფიზიკურ პირებს. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია არარეზიდენტის მიერ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი (კოდექსის 104-ე მუხლში მითითებული შემოსავალი).  

საგადასახადო კოდექსის მიზნებისათვის, ფიზიკური პირი მთელი მიმდინარე საგადასახადო წლის განმავლობაში საქართველოს რეზიდენტად მიიჩნევა იმ შემთხვევაში, თუ იგი ფაქტობრივად იმყოფებოდა საქართველოს ტერიტორიაზე სულ მცირე 183 დღე ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის მანძილზე, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს ან იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში.

მაგალითად, ფიზიკური პირი (ფ/პ) A, რომელიც 2024 წლის მარტიდან 2025 წლის მარტამდე პერიოდში საქართველოში ფაქტობრივად იმყოფებოდა 183 დღე (გარდა დასასვენებლად, სამკურნალოდ ან კოდექსის 34-ე მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული სხვა მიზნით), ჩაითვლება საქართველოს რეზიდენტად 2025 წლის საგადასახადო პერიოდისათვის, თუნდაც იგი რეალურად ამ ქვეყნის მოქალაქე არ იყოს.

საქართველოში ფაქტობრივად ყოფნის დროს უთანაბრდება დრო, რომლის განმავლობაშიც პირი იმყოფებოდა საზღვარგარეთ სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (იხ. კოდექსი, მუხლი 34).

საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია:

• რეზიდენტი ფიზიკური პირის შემთხვევაში – სხვაობა საგადასახადო პერიოდის (კალენდარული წლის) განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს (ხარჯებს) შორის. ამრიგად, დასაბეგრი შემოსავალი = ერთობლივ შემოსავალს − მის მიღებასთან დაკავშირებული ხარჯები, რომლებიც კოდექსის თანახმად ექვემდებარება გამოქვითვას.

• არარეზიდენტი ფიზიკური პირის შემთხვევაში:
  • თუ აღნიშნული პირი საქართველოს ტერიტორიაზე საქმიანობას ახორციელებს მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით (იხ. კოდექსი, მუხლი 29), დასაბეგრი შემოსავალი განისაზღვრება, როგორც სხვაობა მუდმივ დაწესებულებასთან დაკავშირებულ, საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და მის მისაღებად გაწეულ გამოქვითვად თანხებს შორის.
  • თუ არარეზიდენტის მიერ საქართველოში არსებული წყაროდან შემოსავლის მიღება არ უკავშირდება მის მუდმივ დაწესებულებას, შემოსავალი ექვემდებარება დაბეგვრას (გამოქვითვების გარეშე) გადახდის წყაროსთან, კოდექსის 134-ე მუხლის შესაბამისად.
  • თუ არარეზიდენტი ფიზიკური პირი საქართველოში არსებული წყაროდან შემოსავალს იღებს ქონების რეალიზაციით, საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრ ბაზას (დაბეგვრის ობიექტს) წარმოადგენს მის მიერ ქონების რეალიზაციიდან მიღებული ერთობლივი შემოსავალი, შემცირებული მის მიღებასთან დაკავშირებული გამოქვითვადი თანხებით. 
  • თუ არარეზიდენტი პირი ქონების იჯარით გაცემისათვის/გაქირავებისათვის ანაზღაურებას (ქირას) იღებს ისეთი პირისაგან, რომელიც კოდექსის 154-ე მუხლის 1-ლი პუნქტის შესაბამისად არ ითვლება საგადასახადო აგენტად, მისი დაბეგვრის ობიექტია კალენდარული წლის განმავლობაში საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალს გამოკლებული ამ შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული გამოქვითვების თანხები.

ზოგიერთი ქვეყნისგან განსხვავებით, სადაც შემოსავალი „პროგრესულად“ იბეგრება (მაგალითად, აშშ, გერმანია), საქართველოში მოქმედი საშემოსავლო გადასახადის განაკვეთი ფიქსირებულია, ე.ი. დამოკიდებული არ არის გადასახადის გადამხდელის მიერ წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლის ოდენობაზე.

საშემოსავლო გადასახადის სტანდარტული განაკვეთია 20%, რომელიც იანგარიშება დასაბეგრი შემოსავლიდან (ერთობლივი შემოსავალი, შემცირებული გამოქვითვებით). ამასთანავე, კოდექსი ითვალისწინებს გარკვეულ გამონაკლისებსაც, კერძოდ:

• თუ პირი შემოსავალს იღებს ორგანიზაციაზე, იურიდიულ პირზე ან სხვა ფიზიკურ პირზე საცხოვრებელი ფართობის საცხოვრებელი მიზნით გაქირავების შედეგად და, ამასთან, მიღებული შემოსავლიდან გამოქვითვებს არ ახორციელებს, გადასახადის განაკვეთი სტანდარტული 20%-ის ნაცვლად შეადგენს 5%-ს.

მაგალითად, ფ/პ A-მ შპს B-ზე იჯარით გასცა კომერციული ფართი. იჯარიდან მიღებული შემოსავლები დაიბეგრება 20%-იანი განაკვეთით.

• თუ პირი ნამეტს („მოგებას“) იღებს საცხოვრებელი ბინის/სახლის და მასზე დამაგრებული მიწის ნაკვეთის ან ავტოსატრანსპორტო საშუალების რეალიზაციის შედეგად, მითითებული აქტივ(ებ)ის მიწოდებით მიღებული ნამეტი შემოსავალიც 5%-იანი განაკვეთით იბეგრება.

მაგალითად, ფ/პ A-მ ფ/პ B-ზე 8,000 ლარად გაასხვისა ავტომობილი, რომელიც მან 1 წლით ადრე 7,500 ლარად შეიძინა. ნამეტი 500 ლ. დაიბეგრება 5%-იანი განაკვეთით.

• მნიშვნელოვანი საგადასახადო შეღავათები ვრცელდება სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმით მოსარგებლე სუბიექტებზე (მიკრო ბიზნესის/მცირე ბიზნესის/ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირები), რომელთა ფისკალური ვალდებულებების შესახებ ვრცლად ქვემოთ ვისაუბრებთ.

მაგალითად, საშემოსავლო გადასახადს არ იხდის მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი, ხოლო მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის (რომლის მიერ ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული ერთობლივი შემოსავალი 500,000 ლარს არ აღემატება) დასაბეგრი შემოსავალი 1%-ით იბეგრება.

• განსხვავებული გადასახადის განაკვეთებია დაწესებული აგრეთვე გადახდის წყაროსთან დაბეგვრას დაქვემდებარებული შემოსავლის შემდეგი სახეებისთვის: დივიდენდი (5%); პროცენტი (5%); არარეზიდენტი პირის შემოსავალი (ძირითადად 10%. ამასთან, თუ არარეზიდენტი წარმოადგენს შეღავათიანი დაბეგვრის მქონე ქვეყანაში რეგისტრირებულ პირს, მოქმედებს 15%-იანი განაკვეთი. გარდა ამისა, განსხვავებული განაკვეთები გამოიყენება შემოსავლის ზოგიერთი ტიპის მიმართ. მაგალითად, ხელფასის სახით მიღებული შემოსავალი იბეგრება 20%-ით); სპეციალური სავაჭრო ზონის ტერიტორიაზე სავაჭრო ობიექტის დამქირავებელი პირის შემოსავალი (3%) და სხვა (ვრცლად ამ საკითხზე იხ. კოდექსი, თავი XVIII).

საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე და ამავე ვადაში გადაიხდება კუთვნილი გადასახადიც, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც:

• საგადასახადო კანონმდებლობის მიხედვით, პირის შემოსავალი იბეგრება გადახდის წყაროსთან (მაგალითად, ხელფასის გაცემისას, როდესაც დაქირავებული პირის კუთვნილი საშემოსავლო გადასახადი გადაიხდება მისი დამქირავებლის, ე.ი. საგადასახადო აგენტის მეშვეობით; დივიდენდის, პროცენტის გადახდისას, ა.შ.),
• გადასახადის გადამხდელი დასაქმებულია დიპლომატიური სტატუსის მქონე საერთაშორისო ორგანიზაციაში ან თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოში და, აქედან გამომდინარე, დამოუკიდებლად ახორციელებს საგადასახადო ანგარიშგებასა (დეკლარირებას) და კუთვნილი გადასახადის გადახდას (ყოველთვიურად, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა).

თუ გადასახადის გადამხდელი წარმოადგენს „მეწარმე ფიზიკურ პირს“, ე.ი. ინდივიდუალურ მეწარმეს ან „მეწარმეთა შესახებ“ კანონის მე-3 მუხლის 1-ლი ან მე-2 პუნქტით განსაზღვრული საქმიანობის განმახორციელებელ პირს, საშემოსავლო გადასახადი გადაიხდება მიმდინარე გადასახდელების სახით, წინა საანგარიშო პერიოდის წლიური გადასახადის მიხედვით, შემდეგი ოდენობით: არაუგვიანეს 15 მაისისა – 25%, არაუგვიანეს 15 ივლისისა – 25%, არაუგვიანეს 15 სექტემბრისა – 25%, არაუგვიანეს 15 დეკემბრისა – 25%. ამასთან, მიკრო და მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირები გათავისუფლებული არიან მიმდინარე გადასახდელების გადახდის ვალდებულებისაგან. გადასახდელებს არ იხდიან არც ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელები ფიქსირებული გადასახადით დასაბეგრი საქმიანობის ნაწილში.

კოდექსის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადისაგან განთავისუფლებულია და, შესაბამისად, დაბეგვრას არ ექვემდებარება ფიზიკურ პირთა შემოსავლების ცალკეული სახეები. მათგან აღსანიშნავია:

• დაგროვებითი პენსია, „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ კანონით გათვალისწინებული საპენსიო შენატანებისა და მიღებული სარგებლის ოდენობით;

• ალიმენტი;

• განქორწინების საფუძველზე მიღებული ქონება;

• ფიზიკური პირის მიერ 2 წელზე მეტი ვადით საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ბინის (სახლის) მასზე დამაგრებული მიწით რეალიზაციით მიღებული ნამეტი;

მაგალითად, ფ/პ A-მ ფ/პ B-ს 60,000 ლარად მიჰყიდა ბინა, რომელიც მან 5 წლის წინ 50,000 ლარად შეიძინა შპს C-საგან. ამრიგად, ნამეტი შემოსავალია 10,000 ლარი (სხვაობა). A-ს არ მოუწევს ამ ოპერაციაზე გადასახადის გადახდა, რადგან მას რეალიზებული ბინა საკუთრებაში ჰქონდა 2 წელზე მეტი ვადით (აღნიშნული 2-წლიანი ვადის ათვლის სპეციფიკა იხ. კოდექსის 82-ე მუხლის მე-4 პუნქტის ა) ქვეპუნქტში). 

• ფიზიკური პირის მიერ საკუთრების უფლების რეგისტრაციიდან 6 თვეზე მეტი ვადით საკუთრებაში არსებული ავტოსატრანსპორტო საშუალების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი;

• ფიზიკური პირის მიერ 2 წელზე მეტი ვადით საკუთრებაში არსებული აქტივის (გარდა ბინის, სახლის და ავტოსატრანსპორტო საშუალებისა) მიწოდებით მიღებული ნამეტი, თუ აღნიშნული აქტივი მიწოდებამდე 2 წლის განმავლობაში გამსხვისებლის მიერ ეკონომიკურ საქმიანობაში (იხ. კოდექსის მე-9 მუხლი) გამოყენებული არ ყოფილა.

ამრიგად, თუ პირი ყიდის კომპიუტერს, რომელიც მან 1 წლის წინ გამოიყენა კლიენტისათვის იურიდიული მომსახურების გასაწევად (მაგალითად, ხელშეკრულების პროექტის მოსამზადებლად), იგი ვალდებულია, საშემოსავლო გადასახადით დაბეგროს დასახელებული ქონების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი.

საგულისხმოა, რომ ფასიანი ქაღალდის (მ.შ. აქციის)/წილის პასიურად (მხოლოდ დივიდენდებისა და პროცენტების მიღების მიზნით) ფლობა აქტივების ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებად არ მიიჩნევა. გარდა ამისა აღსანიშნავია, რომ აქტივის საკუთრებაში ფლობის 2-წლიან ვადაში ითვლება აქტივის ყოფნის ვადა როგორც მიმწოდებლის (მხოლოდ I რიგის მემკვიდრის), ისე მისი მამკვიდრებლის/მჩუქებლის საკუთრებაში.

მაგალითად, შვილმა გაყიდა მამისგან 1 წლის წინ უსასყიდლოდ (საჩუქრის სახით) მიღებული ჩარხი, რომელიც ამ უკანასკნელს (მჩუქებელს) საკუთრებაში წელიწად-ნახევარი ჰქონდა. ზემოხსენებული აქტივი ბოლო 2 წლის მანძილზე ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული არ ყოფილა. ჩარხის რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შვილს საშემოსავლო გადასახადით არ დაებეგრება.

• I რიგის (მეუღლე, შვილი, ნაშვილები, შვილიშვილი, შვილიშვილის შვილი და მისი შვილი, მშობელი და მშვილებელი) და II რიგის (და, ძმა, დისწული, ძმისწული და მათი შვილები) მემკვიდრეების მიერ ჩუქებით ან მემკვიდრეობით მიღებული ქონების ღირებულება;

მაგალითად, ბიძამ, რომელიც წარმოადგენს არამეწარმე ფ/პ-ს, თავის ძმისშვილს (ე.ი. II რიგის მემკვიდრეს) საჩუქრად გადასცა ბინა. აღნიშნული ტრანზაქცია საშემოსავლო გადასახადით არ დაიბეგრება.

• კალენდარული წლის განმავლობაში 1,000 ლარამდე ჩუქებით მიღებული ქონების ღირებულება, გარდა დაქირავებულის (დასაქმებულის) მიერ დამქირავებლისაგან (დამსაქმებლისაგან) ჩუქებით მიღებული ქონების ღირებულებისა;

• კალენდარული წლის განმავლობაში III რიგის (ბებია და პაპა, ბებიის დედ-მამა და პაპის დედ-მამა, როგორც დედის, ისე მამის მხრიდან) და IV რიგის (ბიძა (დედის ძმა და მამის ძმა), დეიდა და მამიდა) მემკვიდრეების მიერ 150,000 ლარამდე ღირებულების ჩუქებით ან მემკვიდრეობით მიღებული ქონების ღირებულება;

• რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (სარგებელი), რომელიც მიღებული არ არის საქართველოში არსებული წყაროდან (იხ. კოდექსის 104-ე მუხლი);

მაგალითად, ფ/პ A-მ, რომელიც წარმოადგენს რეზიდენტ ფ/პ-ს, გაასხვისა თავის საკუთრებაში არსებული წილი უცხოური საწარმოს (არარეზიდენტი იურიდიული პირის) კაპიტალში. ხსენებული საწარმოს ქონება პრაქტიკულად შედგება მხოლოდ საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე 2 მიწის ნაკვეთისაგან. კოდექსის 104-ე მუხლის 1-ლი პუნქტის ნ) ქვეპუნქტის მიხედვით, A-ს მიერ წილის რეალიზაციიდან მიღებული თანხა მიიჩნევა საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავლად. შესაბამისად, ზემოაღნიშნული შეღავათი მასზე არ გავრცელდება.

• და სხვა (დაწვრილებით იხ. კოდექსის 82-ე მუხლის 1-ლი და მე-4 პუნქტები).

გარდა ზემოაღნიშნულისა, გადასახადით არ იბეგრება:

• კოდექსის 82-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ა) ქვეპუნქტში ჩამოთვლილ სუბიექტთა (მეორე მსოფლიო ომის/საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლის/სხვა სახელმწიფოთა ტერიტორიაზე საბრძოლო მოქმედების ვეტერანი; ქართვლის დედის სტატუსის მქონე პირი; მარტოხელა დედა; პირი, რომელმაც იშვილა/მინდობით აღსაზრდელად აიყვანა ბავშვი (შვილების შემთხვევაში შეღავათი მოქმედებს მხოლოდ შვილად აყვანიდან 1 წლის განმავლობაში); მაღალმთიან დასახლებაში  მუდმივად  მცხოვრები სამ- ან მეტშვილიანი პირი, რომლის კმაყოფაზეა სამი ან სამზე მეტი არასრულწლოვანი შვილი და სხვა) მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი 3,000 ლარამდე (დაწვრილებითი ინფორმაციისათვის იხ. კოდექსის 82-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ა) ქვეპუნქტი);
• ბავშვობიდან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე (შშმ) პირის, მკვეთრად და მნიშვნელოვნად გამოხატული შშმ პირების, საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნებისა და აღდგენის ოპერაციაში ან სხვა სახის სამშვიდობო საქმიანობაში მონაწილე პირის, რომელმაც აღნიშნულ საქმიანობაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით მიიღო ჯანმრთელობის მძიმე დაზიანება, და მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსის მქონე პირის (ამ შემთხვევაში შეღავათი ვრცელდება მხოლოდ მაღალმთიან დასახლებაში საქმიანობით მიღებულ შემოსავალზე) მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი 6,000 ლარამდე (დაწვრილებით იხ. კოდექსის 82-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ-გ) ქვეპუნქტები).

თუ პირი აკმაყოფილებს კოდექსის 82-ე მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრულ ერთზე მეტ საშეღავათო პირობას (მაგალითად, შემოსავლის მიმღები ერთდროულად ომის ვეტერანიცაა და შშმ პირიც), მასზე გავრცელდება უმაღლესი შეღავათი (ამ შემთხვევაში, შშმ პირებისათვის დაწესებული შეღავათი).

აღსანიშნავია, რომ სტანდარტული წესით დაბეგვრის გარდა კოდექსი ითვალისწინებს შეღავათიანი დაბეგვრის რეჟიმებს, რაც ეკონომიკური საქმიანობის განმახორციელებელ პირთა გარკვეული კატეგორიისათვის (ძირითადად, მეწარმე ფიზიკური პირები) საგადასახადო ტვირთის შემსუბუქებას ემსახურება და ქვეყანაში მცირე მეწარმეობის წახალისებას ისახავს მიზნად. კერძოდ, აღნიშნული რეჟიმებია:

ა) მიკრო ბიზნესი – სტატუსის მიღება შესაძლებელია, თუ ფიზიკური პირი არ იყენებს დაქირავებულ პირთა შრომას, არ ახორციელებს საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 29 დეკემბრის №415 დადგენილებით აკრძალულ საქმიანობას, არ არის დღგ-ის გადამხდელი და მისი ერთობლივი შემოსავალი კალენდარული წლის განმავლობაში არ აღემატება 30,000 ლარს, გარდა იმავე დადგენილებით განსაზღვრული გამონაკლისი საქმიანობის სახეებისა. საგულისხმოა, რომ დაქირავებულ პირად არ მიიჩნევა ოჯახის წევრი;

ბ) მცირე ბიზნესი – სტატუსის მიღება შესაძლებელია, თუ მეწარმე ფიზიკური პირი (მათ შორის, დღგ-ის გადამხდელი) არ ახორციელებს 415-ე დადგენილებით აკრძალულ საქმიანობას. ამასთან, სტატუსი უქმდება, თუ გადასახადის გადამხდელის ერთობლივმა შემოსავალმა 2 კალენდარული წლის მიხედვით, თითოეული კალენდარული წლის განმავლობაში 500,000 ლარს გადააჭარბა, გარდა 415-ე დადგენილებით განსაზღვრული გამონაკლისი საქმიანობის სახეებისა, რომლებიც 500,000-ლარიანი ლიმიტის გაანგარიშებისას არ გაითვალისწინება. ტურიზმის საქმიანობის სუბიექტისა და აგროტურისტული საქმიანობის სუბიექტისათვის აღნიშნული ლიმიტი შეადგენს 700,000 ლარს;

მაგალითად, მიკრო/მცირე ბიზნესის საშეღავათო რეჟიმით ვერ ისარგებლებს ადვოკატი, არქიტექტორი, აუდიტორი, საგადასახადო ექსპერტი.

მაგალითად, ბინის გაქირავებით მიღებული ქირა არ ჩაითვლება მიკრო/მცირე ბიზნესის ფარგლებში მიღებულ შემოსავალში და დაიბეგრება სტანდარტულად.

გ) ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელი – სტატუსის მიღება შესაძლებელია, თუ განმცხადებელი არ არის დღგ-ის გადამხდელი და ახორციელებს 415-ე დადგენილებით განსაზღვრულ, ფიქსირებული გადასახადით დასაბეგრ ერთ ან მეტ საქმიანობას. ამასთან, დაუშვებელია აღნიშნული საქმიანობიდან მიღებული საქონლის ან მომსახურების გამოყენება სხვა (მათ შორის, ჩვეულებრივი) რეჟიმით დასაბეგრ საქმიანობაში. მიკრო და მცირე ბიზნესისგან განსხვავებით, ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელი შეიძლება არ იყოს ფიზიკური პირი.

მაგალითად, ფიქსირებული გადასახადით დაბეგვრას ექვემდებარება ავტომობილების ტექმომსახურება და რემონტი, აგრეთვე სტილისტთა, კოსმეტოლოგთა, მანიკიურის/პედიკიურის სპეციალისტთა მომსახურება.

გადასახადის გადამხდელმა სასურველი სტატუსის მინიჭების მოთხოვნით უნდა მიმართოს საგადასახადო ორგანოს, რომელიც მისი განცხადების დაკმაყოფილების შემთხვევაში გასცემს სათანადო სერტიფიკატს.

მოქმედი განაკვეთები და დეკლარირება:

• მიკრო ბიზნესის სტატუსი – 0%. დაბეგვრას არ ექვემდებარება არც 415-ე დადგენილების დანართი №1-ში მითითებული საქმიანობიდან მიღებული შემოსავალი. საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს უნდა წარედგინოს არაუგვიანეს საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილისა;
• მცირე ბიზნესის სტატუსი – 1%, ხოლო თუ ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500,000 ლარს გადააჭარბა, გამოიყენება 3%-იანი განაკვეთი. ტურიზმის საქმიანობის სუბიექტისა და აგროტურისტული საქმიანობის სუბიექტისათვის აღნიშნული ლიმიტი შეადგენს 700,000 ლარს. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირები დეკლარაციას წარადგენენ და კუთვნილ გადასახადს იხდიან არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა;
• ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელი – 415-ე დადგენილებით განსაზღვრული შესაბამისი განაკვეთი. ფიქსირებული გადასახადის საანგარიშო პერიოდია კალენდარული თვე. გადასახადი გადაიხდება საანგარიშო პერიოდის დაწყებამდე.

დაბოლოს, 2026 წლის 1 იანვრამდე ფიზიკური პირი, რომელიც ახორციელებს თავის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ადგილის მოკლე ვადით გაცემას, საგადასახადო ორგანოსთვის განცხადებით მიმართვის საფუძველზე შეიძლება დარეგისტრირდეს „ფიქსირებული საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელად“ და დაიბეგროს ფიქსირებული საშემოსავლო გადასახადით, კალენდარულ თვეში 10 ლარით 1 კვადრატულ მეტრზე. განმცხადებელი უნდა აკმაყოფილებდეს კოდექსის 309-ე მუხლის 24-ე პუნქტში მითითებულ მოთხოვნებს. გადასახადი გადაიხდება კვარტალში ერთხელ, შესაბამისი კვარტალის დასრულებიდან 15 დღის ვადაში.

© 2025 Nexus LLC

იურიდიული კომპანია ნექსუსი

თქვენთვის საინტერესო სხვა სამართლებრივი საკითხების შესახებ ინფორმაციის მისაღებად გთხოვთ, ეწვიოთ ჩვენს Facebook გვერდს მისამართზე https://www.facebook.com/Nexuslawgroupllc/